Mijn agenda en ik zijn niet altijd goede vrienden geweest. Er waren momenten, dat ik erin keek en dat ik haar het liefst meteen weer had dicht geslagen.
Agenda is een Latijns woord dat "iets dat gedaan moet worden" betekent. Jarenlang stond mijn agenda bommetje vol. Met andere woorden: er waren heel veel dingen die gedaan moesten worden.
In de beginjaren van mijn praktijk en als jonge moeder leek ik veel aan te kunnen. Er waren veel ballen in de lucht te houden en dat lukte mij lange tijd vrij aardig. Tenminste dat dacht ik. "Gewoon doorgaan" was in die tijd mijn credo. Op de automatische piloot..
Een operatie in 2012 zorgde voor een eerste, kleine kentering. Ik moest gedwongen zes weken rust houden en mijn agenda bleef al die tijd volkomen leeg. Ondanks de pijn en het ongemak van de ingreep (én de misgelopen inkomsten), bleek ik die lege agenda tot mijn eigen verbazing eigenlijk best prettig te vinden. Ik had tot die tijd altijd veel van mezelf geeist, mezelf verplichtingen opgelegd en "gemoeten". En toen was het echt afkicken om te mogen "niksen". Het was een ingesloten patroon geworden, om altijd maar "aan" te staan en het duurde echt even, voordat ik mezelf toestond om niets te mogen doen.
Ik ben nog regelmatig teruggevallen in het oude patroon. Blijk tenslotte ook maar gewoon mens. En het is in onze huidige snelle, prestatie maatschappij best moeilijk om er bewust voor te kiezen een tandje minder te doen in plaats van een tandje bij te zetten.. Een volle agenda lijkt voor velen synoniem voor succesvol zijn. Maar ik zie dat anders.
Een paar harde wijze lessen verder, weet ik dat het júist heel gezond is om even niks te hoeven! Dat geldt voor iedereen, maar zeker voor een hoogsensitief persoon als ik. Ik ben steeds meer en meer gaan beseffen, dat ik veel behoefte heb aan ruimte en tijd voor mezelf. Tot op de dag van vandaag vind ik het soms nog lastig om die ruimte en tijd te claimen; om mijn grenzen aan te geven en om "nee" te zeggen tegen mensen en dingen die mij teveel energie kosten. Maar het lukt me steeds beter en dat voelt krachtig en eerlijk. Naar mezelf en naar een ander.
Zo heb ik ook een aantal maanden geleden besloten om een cliëntenstop in te voeren en een wachtlijst te maken. Want ik weet: het is de enige manier om goed voor mezelf te blijven zorgen en om daardoor de gedreven, toegewijde en enthousiaste therapeut te kunnen blijven die ik graag wil zijn. (En daarnaast om een leuke, energieke partner, moeder, dochter, zus, vriendin, collega en buurvrouw te kunnen zijn!)
En jij? Hoe goed zorg jij voor jezelf?
Hoe vol staat jouw agenda? Word je er blij van als je kijkt naar al die dingen die gedaan moeten worden?
Wat zou je kunnen schrappen? Of waar durf jij "nee" tegen te zeggen, waardoor er ruimte komt voor jezelf of voor andere dingen? Om te ontspannen, om jezelf op te laden, om te creëren, om meer zingeving te vinden.... Of gewoon.....om te "niksen"!